آب باران در هیچ کجای دنیا قابل شرب نیست


بر اساس تحقیقات جدید، آب باران تقریباً در تمام نقاط کره زمین برای نوشیدن مناسب نیست، اما در دسته مواد شیمیایی پایدار یا آلودگی های آلی پایدار…

باران در هیچ کجای دنیا برای نوشیدن مناسب نیستباران در هیچ کجای دنیا برای نوشیدن مناسب نیست

بر اساس تحقیقات جدید، آب باران تقریباً در همه جای کره زمین برای نوشیدن نامناسب است و به عنوان یک “آلاینده شیمیایی پایدار یا آلاینده آلی پایدار” طبقه بندی می شود.

ترکیبات پرفلوئوروآلکیل (PFAS) خانواده بزرگی از مواد شیمیایی مصنوعی هستند که در طبیعت وجود ندارند. از آنجایی که این مواد در طبیعت تجزیه نمی شوند، به عنوان «مواد شیمیایی برای همیشه» طبقه بندی می شوند.

این مواد خاصیت نچسب دارند و لکه بر جای نمی گذارند و به همین دلیل در بسته بندی مواد غذایی، لوازم الکترونیکی، لوازم آرایشی و بهداشتی و ظروف پخت و پز استفاده می شوند.

اما امروزه محققان دانشگاه استکهلم این مواد را در آب باران در لبه‌های سیاره و حتی در قطب جنوب یافته‌اند و در نتیجه هیچ راه گریزی از مواد شیمیایی روی سطح سیاره وجود ندارد.

قطرات باران هیچ جا قابل نوشیدن نیست

در طول دو دهه گذشته، سطوح توصیه شده برای برخی از این “مواد شیمیایی ابدی” به دلیل درک بهتر سمیت آنها به طور چشمگیری کاهش یافته است.

جان کوزین، محقق ارشد و استاد علوم زیست محیطی در دانشگاه استکهلم می گوید: «در 20 سال گذشته، دستورالعمل ها برای سطوح مجاز مواد پرفلوروآلکیل در آب آشامیدنی کاهش چشمگیری داشته است.

بر اساس دستورالعمل های ایالات متحده برای ایمنی ترکیبات پرفلوروآلکیل در آب آشامیدنی، آب باران در سراسر جهان برای آشامیدن مناسب نیست. اگرچه ما در دنیای صنعتی امروزی از آب باران برای آشامیدن استفاده نمی کنیم، اما بسیاری از مردم آن را بی خطر می دانند زیرا باران منبع آب آشامیدنی ما است.

یکی از این مواد، اسید پرفلوئورواکتانوئیک است که یک سرطان زا شناخته شده است. این ماده در دستورالعمل میزان مجاز با کاهش 37.5 میلیون بارگیری مواجه است.

خطرات مواد “همیشگی شیمیایی” برای سلامتی ما چیست؟

تحقیقات گسترده ای در مورد خطرات مصرف این مواد برای سلامتی انسان انجام شده است. دانشمندان معتقدند این خطرات ممکن است با مشکلات باروری، افزایش خطر ابتلا به سرطان و اختلال در رشد در کودکان مرتبط باشد.

در حالی که برخی دیگر معتقدند هیچ اثر منفی در ارتباط با استفاده از این مواد بر سلامت انسان ثابت نشده است.

با این حال، بر اساس نتایج به‌دست‌آمده از تحقیقات اخیر، برخی از افراد می‌خواهند محدودیت‌های سخت‌تری علیه استفاده از ترکیبات پروپیل فلوئوروآلکیل اعمال کنند.

دکتر ژان مونکه، مدیر بنیاد بسته بندی مواد غذایی در زوریخ، که در این تحقیق شرکت نداشت، گفت: “ما نمی توانیم اجازه دهیم تعداد کمی با آلوده کردن آب آشامیدنی میلیون ها نفر سود ببرند که منجر به بیماری جدی می شود.”

هزینه هنگفتی که باید برای کاهش ترکیبات پرفلوئوروآلکیل در آب آشامیدنی هزینه شود، باید توسط صنایع تولید کننده و مصرف کننده این مواد سمی پرداخت شود.

دیدگاهتان را بنویسید