ترازنامه چیست؟ – چطور؟


ترازنامه یا صورت وضعیت مالی یکی از انواع صورت های مالی است که در تحلیل بنیادی شرکت ها بسیار مفید است. ترازنامه تصویری از وضعیت مالی شرکت در یک مقطع زمانی را نشان می دهد که جزئیات دارایی ها و بدهی های شرکت و مبلغ آنها و همچنین حقوق صاحبان سهام شرکت را نشان می دهد. ترازنامه یکی از سه صورت های مالی اصلی شرکت ها است که در کنار صورت سود و زیان و صورت جریان وجوه نقد به تحلیل وضعیت مالی و سودآوری شرکت ها کمک می کند. برای آشنایی بیشتر با صورت های مالی سود و زیان و صورت جریان وجوه نقد می توانید به مقاله مربوط به هر یک در سایت مراجعه کنید. آکادمی دانا نگاه کن

اجزای اصلی ترازنامه یا صورت وضعیت مالی

اجزای اصلی ترازنامه عبارتند از دارایی ها اعم از جاری و غیرجاری و سپس بدهی ها و انواع مختلف آنها و نیز حقوق صاحبان سهام که از قسمت های مختلفی تشکیل شده است که در ادامه به توضیح آن ها می پردازیم.

بیش از پرداختن به جزئیات اجزای اصلی ترازنامه یا صورت وضعیت مالی، لازم است توضیحاتی در مورد تغییرات ایجاد شده در نحوه ارائه این صورت ارائه شود. در گذشته ترازنامه به شکل T گزارش می شد که دارایی ها در سمت راست و بدهی ها و حقوق صاحبان سهام در سمت چپ فهرست می شدند. ترتیب گزارش در اقلام مختلف نیز به ترتیب نقدینگی آنها از بیشترین تا کمترین بوده است. اما امروزه نحوه گزارش صورت های مالی به صورت ستونی است که در آن ابتدا دارایی ها گزارش می شود و سپس بدهی ها و حقوق صاحبان سهام از نقدشوندگی کمتر به نقدشوندگی بیشتر گزارش می شود.

دارایی های موجود در ترازنامه

در قالب جدید گزارشگری صورت های مالی، دارایی ها اولین بخش گزارش شده در بالای صورت وضعیت مالی هستند. دارایی ها به طور کلی به دو بخش جاری و غیرجاری تقسیم می شوند. تفاوت دارایی های جاری و غیرجاری در توانایی تبدیل آنها به پول در کمتر از یک دوره مالی است. بنابراین اگر دارایی مورد نظر قابلیت تبدیل به وجه نقد در بازه زمانی کمتر از یک دوره مالی را داشته باشد، دارایی جاری و در غیر این صورت دارایی غیرجاری محسوب می شود. همانطور که گفته شد، در قالب جدید گزارشگری صورت های مالی، موقعیت ها بر اساس نقدینگی از حداقل به اکثر گزارش می شوند. بنابراین در صورت های مالی ابتدا دارایی های غیرجاری و سپس دارایی های جاری گزارش می شود.

دارایی های غیرجاری در ترازنامه

همانطور که گفته شد، در قالب گزارش‌دهی جدید، در قالب صورت‌های مالی، دارایی‌ها به ترتیب نقدینگی از حداقل به بیشترین گزارش می‌شوند. به همین دلیل در وهله اول دارایی های غیرجاری هستند که به اختصار به آنها می پردازیم.

  • دارایی های ثابت: در این دسته از دارایی ها، کلیه دارایی های فیزیکی شرکت که برای سرمایه گذاری آماده نشده و برای فعالیت اصلی شرکت مورد استفاده قرار می گیرد و امکان تبدیل به پول در سال آینده وجود ندارد، شامل می شود. مواردی مانند ساختمان اصلی شرکت و کارخانه و تجهیزات تولیدی آن. … در این قسمت قرار خواهد گرفت.
  • سرمایه گذاری در املاک و مستغلات: دومین موردی که در ترازنامه شرکت های تولیدی گزارش می شود، بحث سرمایه گذاری در املاک است که همانطور که از نامش پیداست، ارزش دفتری وجوه سرمایه گذاری شده در املاک را گزارش می کند.
  • دارایی های نامشهود: این عنصر شامل مواردی مانند حقوق مالکیت معنوی، حقوق ثبت اختراع، ارزش برند و حتی اعتبار خطوط تلفن شرکت و موارد مشابهی است که به عنوان دارایی های نامشهود به حساب می آیند.
  • سرمایه گذاری بلند مدت: این بخش مواردی از سرمایه گذاری را گزارش می دهد که سررسید تبدیل آنها به وجه نقد یا امکان تبدیل آنها به نقد در دوره مالی آتی امکان پذیر نیست. علاوه بر این، معیار دیگری در مورد محل سرمایه گذاری وجود دارد که کوتاه مدت و بلند مدت را از یکدیگر جدا می کند.
  • مطالبات بلند مدت: به طور کلی می توان گفت که ملاک تقسیم اقلام کوتاه مدت و بلندمدت در ترازنامه سررسید آنهاست بنابراین اگر کمتر از یک سال باشد کوتاه مدت و اگر بیشتر از یک سال بلندمدت محسوب می شود بنابراین مطالبات بلندمدت شامل اقلامی می شود که سررسید آنها بیش از یک سال است.
  • سایر دارایی های غیرجاری: سایر دارایی هایی که طبق تعریف غیرجاری تلقی می شوند اما در دسته های فوق قرار نمی گیرند در این قسمت تحت عنوان سایر دارایی ها گزارش می شوند.

دارایی های جاری در ترازنامه

دارایی‌های جاری دارایی‌هایی هستند که نقدینگی بیشتری نسبت به دارایی‌های قبلی دارند و انتظار داریم در سال آینده به وجه نقد تبدیل شوند. در این بخش، ترتیب گزارش‌دهی به تفکیک موقعیت‌ها، از نقدشوندگی کمتر به نقدشوندگی بیشتر است که میزان وجه نقد گزارش شده آخرین است.

  • سفارش ها و پیش پرداخت ها: این بخش از صورت های مالی، سفارش ها و پیش پرداخت هایی را گزارش می کند که سررسید آنها کمتر از یک سال است و پس از آن می توانند به اقلام دیگری در سوابق حسابداری تبدیل شوند.
  • موجودی مواد و کالا: از آنجایی که انتظار داریم مواد اولیه و کالاهای تولید شده در یک شرکت در طی یک دوره مالی وارد فرآیند تولید شده و سپس به فروش برسد، به دلیل امکان تبدیل آنها به دارایی های جاری، این کالا را در قسمت دارایی های جاری قرار می دهیم. در سال مالی آینده موجود است.
  • مطالبات تجاری و سایر مطالبات: این دسته از اقلام نیز با توجه به سررسید آنها در صورتی که کمتر از یک سال باشد در این قسمت قرار می گیرند.
  • سرمایه گذاری های کوتاه مدت: در سرمایه گذاری ها، ملاک تقسیم آنها به کوتاه مدت و بلند مدت، سررسید تبدیل آنها به پول است. البته مشابه آنچه در دارایی های غیرجاری در رابطه با سرمایه گذاری ها اشاره کردیم، عوامل دیگری نیز وجود دارد که از نظر محل سرمایه گذاری و اندازه آن در تشخیص کوتاه مدت و بلندمدت موثر است.

حقوق صاحبان سهام در ترازنامه

حقوق صاحبان سهام در ترازنامه شامل حساب های مختلفی از جمله میزان سرمایه، افزایش سرمایه در گردش، بهای تمام شده سهام، بهای تمام شده سهام خزانه، اندوخته قانونی، سایر اندوخته ها، سود و زیان انباشته و … می باشد. … برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد هر کدام می توانید به مقالات مرتبط در سایت آکادمی دانایان مراجعه نمایید.

بدهی های موجود در ترازنامه

بدهی های ترازنامه شامل دو دسته کلی جاری و غیرجاری است که شامل بدهی های غیرجاری شامل بدهی های بلندمدت، تسهیلات مالی بلندمدت و ذخایر مزایای کارکنان و بدهی های جاری شامل تجارت و سایر بدهی ها، مالیات های قابل پرداخت، سود سهام می باشد. قابل پرداخت، تسهیلات مالی، ذخایر و پیش پرداخت ها. برای اطلاعات بیشتر در این بخش از تعادل می توانید به سایت آکادمی دانایان مراجعه کنید.

فرمول کلی در ترازنامه یا صورت وضعیت مالی

شاید از خود بپرسید که چرا تعادل همیشه متعادل است؟ یا چرا مجموع حقوق صاحبان سهام و بدهی همیشه برابر است یا دارایی؟ در حسابداری یک فرمول اساسی و کلی وجود دارد که بر برابری ثابت دارایی ها با کل سرمایه و بدهی ها تاکید دارد. فلسفه پشت این موضوع این است که شرکت‌ها از طریق ایجاد دارایی‌ها و مولد کردن آن‌ها و استفاده از آن‌ها مطابق با کسب‌وکار اصلی‌شان درآمد کسب می‌کنند. اما خود این خاصیت چگونه به وجود می آید؟ اگر صاحب ایده یا کسب و کاری هستید برای تحقق آن سرمایه اولیه خود را یا به تنهایی یا با شرکای خود تامین می کنید و یا برای گرفتن وام از بانک یا افراد دیگر اقدام می کنید تا می توانید دارایی های لازم را برای قرار دادن در تجارت خود بدست آورید. در روش اول به سمت استفاده از حقوق صاحبان سهام و در روش دوم به ایجاد بدهی برای ایجاد دارایی و کسب سود از آن پرداخته اید. بنابراین دارایی ها همیشه از بدهی و حقوق صاحبان سهام تشکیل شده است و به همین دلیل مجموع بدهی و حقوق صاحبان سهام برابر با دارایی است. البته وزن هر یک از این عناصر در ایجاد دارایی موضوع مهمی است که به توضیح مختصری در مورد آن می پردازیم.

تفاوت بین ترازنامه و صورت سود

مقالات و حساب های مربوط به صورت سود و زیان و ترازنامه یا صورت وضعیت مالی دارای تفاوت قابل توجهی هستند که باید در فرآیند تحلیل و به ویژه هنگام محاسبه و استفاده از نسبت های مالی مورد توجه قرار گیرد. به طور کلی می توان متغیرهای مالی و اقتصادی را به دو دسته ذخیره و جریان تقسیم کرد. در متغیرهای انبار، زمان مرتبط نیست و مقادیر گزارش شده از ابتدا تا زمان نگارش گزارش جمع می شوند. این در حالی است که واحد زمان در متغیرهای جاری مهم است و مقادیر گزارش شده در یک دوره زمانی مرتبط می شوند. مثال معمولی که در این مورد ارائه می شود، مقدار آب در یک حوضه به عنوان متغیر ذخیره و مقدار آب ورودی یا خروجی به آن در واحد زمان به عنوان متغیر جریان است. وجه تمایز ترازنامه و وضعیت سود و زیان نیز در همین موضوع است; به عبارت دیگر ترازنامه یا حساب سود و زیان دارای اقلام موجودی است و وضعیت شرکت ها را به صورت تصویری گزارش می کند، اما صورت سود و زیان و عناصر دارای ویژگی های متغیرهای جریان هستند و یک دوره زمانی را برای وضعیت سود شرکت ها گزارش می دهند، مانند یک فیلم.

نحوه دسترسی به ترازنامه شرکت ها

برای دسترسی به ترازنامه یا صورت سود و زیان شرکت ها لازم است به سایت کدال مراجعه کرده و پس از جستجوی نام شرکت یا نماد سهام آن، فیلتر مربوط به صورت های مالی را انتخاب و از طریق آن ترازنامه را مشاهده کنیم. یا صورت سود و زیان. همچنین برای اطلاع از جزئیات هر یک از اقلام ترازنامه می توانید به گزارش های تفسیری مراجعه کنید.

نکات مهمی که می توان از ترازنامه به دست آورد

ترازنامه به عنوان یکی از اصلی ترین صورت های مالی، همراه با صورت سود و زیان و صورت جریان وجوه نقد، اطلاعات مفیدی را در مورد تجزیه و تحلیل شرکت ها ارائه می دهد که باید به آن توجه شود. در زیر به بیان برخی از این نکات مهم و ارائه توضیحاتی برای آنها می پردازیم.

ترکیب دارایی ها از نظر نقدینگی

یکی از نکات مهمی که می توان از ترازنامه به دست آورد، بحث ترکیب دارایی ها بین دارایی های جاری و غیرجاری است. واقعیت این است که اینها دارایی های غیرجاری هستند که توانایی ایجاد بستر لازم برای تحقق سودآوری شرکت ها را دارند و از این منظر اندازه و سهم آنها از کل دارایی ها حائز اهمیت است. اما همانطور که در قسمت مربوط به دارایی ها اشاره کردیم، تفکیک دارایی های جاری و غیرجاری با تفاوت نقدینگی آنها انجام می شود. از نظر اندازه‌گیری نقدینگی شرکت، برای بازپرداخت بدهی و موارد مختلف اهمیت دارد و به همین دلیل نقدشوندگی بیشتر یا دارایی‌های جاری نیز اهمیت دارد. بنابراین یکی از اطلاعات مفیدی که ترازنامه ارائه می کند، اندازه گیری نقدینگی شرکت به همراه ظرفیت آن برای کسب سود است.

ترکیبی از دارایی های بدهی و حقوق صاحبان سهام و استفاده از اهرم مالی

یکی دیگر از موارد مهم برای شرکت ها این است که بدانند از طریق آن سرمایه دریافت کرده اند. این موضوعی است که بر عملکرد شرکت تأثیر می گذارد، چه ایجاد بدهی برای تأمین مالی استفاده شود یا از حقوق صاحبان سهام استفاده شود. استفاده از اهرم مالی هزینه های خاصی را برای شرکت ایجاد می کند که تحت عنوان هزینه های مالی در صورت سود و زیان گزارش می شود و بر سود شرکت تاثیر دارد. بنابراین نحوه ایجاد دارایی و محل آن یعنی استفاده از بدهی یا حقوق صاحبان سهام حائز اهمیت است و برای اطلاعات بیشتر در این مورد می توانید به مقالات سایت آکادمی دانایان مراجعه کنید.

توجه! این مقاله صرفا جهت آشنایی شما با کسب و کار مهمان و اینکه سایت هیچ مسئولیتی در قبال آن ندارد منتشر شده است. اطلاعات بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید