علوی بزرگ; بیوگرافی + ارائه 5 اثر ماندگار


بی شک ادبیات داستانی ایران وامدار نویسندگان تاثیرگذاری چون بزرگ علوی است. بزرگ علوی و صادق هدایت به همراه جمالزاده انقلابی در ادبیات داستانی به وجود آوردند. بزرگ علوی را از داستان های اجتماعی و واقع گرایانه اش می شناسیم، مثل چشم ها، چمدانش و شکایت هایش. اگر از علاقه مندان به داستان کوتاه هستید، مطمئناً از زبان ساده و شخصیت های آشنا و مسائل اجتماعی داستان های بزرگ علوی لذت خواهید برد. مقدمه امروز به بزرگ علوی و آثار او اختصاص دارد.

زندگی بزرگ علوی

بزرگ علوی

بزرگ علوی با نام کامل سید معتبی بزرگ علوی در سال 1282 در تهران به دنیا آمد. در جوانی برای تحصیل در رشته علوم تربیتی و روانشناسی در دانشگاه مونیخ به آلمان رفت. پس از فارغ التحصیلی به ایران بازگشت و به تدریس روزنامه نگاری پرداخت. رشته تحصیلی و بعدها حرفه روزنامه نگاری او بیشترین تأثیر را بر نوشته هایش گذاشت. روزنامه نگاری او را متوجه تمام مشکلات اجتماعی و سیاسی کشور می کرد و اقشار مختلف جامعه را به خوبی می شناخت. از سوی دیگر ویژگی های او در داستان هایش نشان از شناخت عمیق او از مردم دارد. ترکیب این دو نقطه قوت با زبان ساده ای که او به کار می برد، داستان های اجتماعی مورد علاقه اش را شکل داد.

علوی در سال 1316 به اتهام نزدیک بودن به کمونیست ها محاکمه و به زندان افتاد. پس از سالها اسارت، برای دومین بار به آلمان مهاجرت کرد و دوباره در دانشگاه به تدریس پرداخت و البته تالیف کرد. او در سال 1996 در برلین در سن 93 سالگی درگذشت. در ادامه با تعدادی از بهترین آثار او آشنا می شویم.

آثار بزرگ علوی

1. چشمان او

کتاب چشمان بزرگ علوی او

ناشران: نگاه
تعدادی از صفحات: 272

چشمان او شاید مشهورترین اثر او باشد. این اثر در سال 1331 منتشر شد و درباره هنرمندی مبارز است که در فعالیت های سیاسی علیه حکومت و البته عاشقانه با زنی به نام فرنگیس شرکت می کرد.

داستان با یکی از نقاشی های بازمانده از استاد ماکان آغاز می شود که اسرارآمیزترین اثر او محسوب می شود و در مورد آن بسیار صحبت می شود. مردی که در طول تاریخ به نام آقای ناظم می شناسیم، در پی کشف راز این عکس است.

علوی بزرگ چشمانش را با مرگ قهرمان داستان آغاز می کند و داستان آنقدر مرموز و هیجان انگیز است که مخاطب را با اشتیاق به خواندن ادامه داستان وا می دارد. این یکی از فنون داستان نویسی است که بزرگ علوی به خوبی از آن استفاده می کند و این کتاب را به یکی از مهم ترین و تاثیرگذارترین داستان های دهه 40 تبدیل می کند. نیروی دیگر حفظ کنجکاوی مخاطب در طول داستان تا رسیدن به پاسخ معما است. اگر به داستان های دهه 1940 علاقه مند هستید، این کتاب برای شما مناسب است.

آقای ناظم بعضی چیزها را نمی شود گفت. بعضی چیزها را حس می کنی رگ و رگ هایت را می تراشد، دلت را آب می کند، اما وقتی می خواهی بیانش کنی، می بینی که بی رنگ و براق است. مثل تابلویی است که شاگرد استاد ساخته است. دقیقا عکس همینه اما این روح که به دلت ظلم می کند در آن نیست.

2. چمدان

کتاب چمدان بزرگ علوی

ناشران: نگاه
تعدادی از صفحات: 173

چمدان اولین اثر بزرگ علوی است که در سال 1313 منتشر شد.این کتاب شامل 7 داستان است که یکی از آنها چمدان است. هدف تمام داستان های این کتاب نشان دادن تصویر ایران از آن روزهایی است که اغلب تلخ هستند.

داستان چمدان که عنوان کتاب از آن گرفته شده، درباره مردی است که باید چمدان را به پدرش تحویل دهد. این کتاب یکی از اولین داستان های ادبیات معاصر است و جایگاه مهمی در ادبیات معاصر ما دارد.

زیبایی زندگی در همین نادانی است، به امید فردای بهتر، دنیا آرامتر، زیباتر.

3. زندان درگذشت

گیله بزرگ علوی

ناشران: نگاه
تعدادی از صفحات:
225

«گیله مرد» از دیگر مجموعه داستان های بزرگ علوی است که شامل 9 داستان است. داستان «گیله مرد» درباره کشاورزی گیلانی است که با حکومت مبارزه می کند. نویسنده ما را با داستان زندگی گیله مرد آشنا می کند که توسط دو کارمند دولتی به ایست بازرسی منتقل شد. سیگاری، همسر گیله مرد، توسط مقامات کشته شد و گیله مرد داغدار اکنون در زندان است. دیالوگ درونی زندان مرد یکی از تاثیرگذارترین قسمت های داستان است که نشان می دهد نویسنده چقدر در شخصیت پردازی و بیان شخصیت درونی قهرمان داستان موفق بوده است. اتفاقی که برای گیله مرد در مسیر پاسگاه می افتد، تصویری درخشان، تلخ و ملموس برای مخاطب است که همگی نشان از قلم زیبای علوی در انعکاس معضلات اجتماعی و سیاسی زمانه خود دارد.

می خواستیم به شما بگوییم: تصور نکنید کاری که کرده اید فراموش شده است. مردم صبور هستند اما فراموش نمی کنند.

4. میرزا

کتاب میرزا از بزرگ علوی

ناشران: نگاه
تعدادی از صفحات: 112

میرزا شامل شش داستان است که در دهه‌های 1940 و 1950، زمانی که بزرگ علوی به آلمان مهاجرت کرد، نوشته شده است. مضمون داستان میرزا و سبک او مانند دیگر آثار علوی واقع گرایانه و اجتماعی است. جامعه ای که این بار بزرگ علوی به آن روی آورده، مهاجرانی هستند که به نظر می رسد به میل خود در خارج از ایران زندگی می کنند، اما این مهاجرت چقدر داوطلبانه بوده است؟ علوی در این اثر هم مثل همیشه نشان می دهد که چقدر به معضلات اجتماعی توجه دارد. اگر به آثار بزرگ علوی علاقه مند هستید، مطالعه این کتاب خالی از لطف نخواهد بود.

گفتم او در شهری در اروپای مرکزی زندگی می کرد. «زندگی» مفهومی کلیشه ای است و اصلاً در آن چیزی که به او رسیده و خواهد آمد و خدا را خواهد شناخت، نمی گنجد. اولین بار که احساس کردم فراری هستم، وحشت کردم.

5. بسته شدن لیست ها

گزیده ای از زندان بزرگ علوی

ناشران: نگاه
تعدادی از صفحات: 177

داستان های این کتاب همانطور که از عنوانش پیداست درباره زندانیان است. هر داستان درباره یک زندانی و داستان زندان و زندگی اوست. هرکسی به جرم و علت متفاوتی در زندان است و هر داستانی ما را به قلب زندگی می برد. فضای خوب و صمیمیت نویسنده با شخصیت ها متاثر از تجربه شخصی او از سال های زندان است.

در زندان به ما دستمزد نمی دهند، اما در عوض به ما مهر می زنند که او را جتون می نامیم که در واقع یک کلمه فرانسوی است و Jetton تلفظ صحیح آن است. در بین ما پزشکان و لیسانس های زیادی وجود دارد. در زندان ما پزشکان درجه یک، وکلا، مهندسان و همه نوع دانشمند داریم. در طول شب، هر کدام از آنها در مورد چیزی از تخصص خود بحث می کنند.

تو گفتی

چه کتاب بزرگ علوی را می شناسید؟ به کدام یک از کتاب‌های او نزدیک‌تر هستید؟ کدام یک از شخصیت های داستان های بزرگ علوی را بیشتر به یاد دارید؟ لطفاً در بخش نظرات در مورد تلاش خود برای خواندن کتاب های بزرگ علوی یا حتی داستان های دیگر از معاصران او به ما ایمیل بزنید.

دیدگاهتان را بنویسید