فواید شگفت انگیز چروک کردن انگشتان در آب


وقتی چند دقیقه در آب می مانیم پوست نوک انگشتان دست و پا مانند آلو چروک می شود. اما آیا این یک پدیده تطبیقی ​​است که در گذشته تکاملی ما برای کمک به ما رخ داده است؟ این چه چیزی را در مورد سلامت امروز شما نشان می دهد؟

اگر بیش از چند دقیقه در استخر یا آب حمام بمانید، انگشتان دست‌تان دچار دگرگونی چشمگیری شده و پوست ظریف نوک انگشتان شما چروک می‌شود. این تغییر پدیده ای آشنا اما گیج کننده است. وقتی در آب غوطه ور می شویم، فقط پوست انگشتان و پاهایمان چروک می شود، در حالی که سایر قسمت های بدن مانند ساعد، بالاتنه، پاها و صورت بیش از قبل چروک نمی شوند.

چروک شدن پوست انگشتان دست و پا در آب، دهه هاست که افکار و تحقیقات دانشمندان را به خود مشغول کرده است. اکثر آنها در وهله اول در مورد علت این پدیده متحیر بودند، اما اخیراً آنها شروع به تعجب کردند که هدف آن چیست. شاید سوال جالب تر این باشد که انگشتان چروک شده چه چیزی را در مورد سلامت ما نشان می دهند؟

در آب داغ (40 درجه سانتیگراد) حدود 3.5 دقیقه طول می کشد تا نوک انگشتان شروع به جمع شدن کنند، در حالی که در دمای سردتر در حدود 20 درجه سانتیگراد می تواند تا 10 دقیقه طول بکشد. اکثر مطالعات نشان می دهد که برای رسیدن به حداکثر چین و چروک باید حدود 30 دقیقه در آب بمانید.

به طور کلی تصور می شد که چروک شدن نوک انگشتان یک واکنش غیرفعال است که در آن لایه های بالایی پوست متورم می شود و آب از طریق فرآیند اسمز وارد سلول ها می شود (زمانی که مولکول های آب از یک غشاء عبور می کنند تا غلظت محلول ها در هر دو طرف یکسان شود. غشاء)؛ اما از سال 1935، دانشمندان حدس می زنند که ممکن است موارد بیشتری وجود داشته باشد.

پزشکان در حال معاینه بیمارانی که عصب میانی آنها (یکی از اعصاب اصلی که از دست تا کف دست امتداد دارد) قطع شده است، متوجه می‌شوند که انگشتانشان چروک نمی‌شود. عصب مدیان نقش های زیادی دارد و به کنترل فعالیت های سمپاتیک مانند تعریق و انقباض عروق کمک می کند. کشف آنها نشان داد که چروک شدن انگشتان در آب توسط سیستم عصبی کنترل می شود.

چروک شدن پوست پاها در آب/پا

پوست پاها و دست‌های ما در حمام چروک می‌شود، در حالی که سایر قسمت‌های بدن دچار این دگرگونی نمی‌شوند.

مطالعات بعدی توسط پزشکان در دهه 1970 شواهد بیشتری در این زمینه ارائه کرد و آنها استفاده از فرو بردن دست را به عنوان آزمایشی برای ارزیابی آسیب عصبی که ممکن است بر تنظیم فرآیندهای ناخودآگاه مانند جریان خون تأثیر بگذارد، پیشنهاد کردند.

سپس، در سال 2003، Einar Wilder Smith و Adeline Chu، دانشمندان علوم اعصاب که در آن زمان در بیمارستان دانشگاه ملی سنگاپور کار می کردند، جریان خون را در دستان خیس داوطلبان اندازه گیری کردند. آنها دریافتند که وقتی نوک انگشتان داوطلبان شروع به انقباض کرد، جریان خون به انگشتان آنها به میزان قابل توجهی کاهش یافت. هنگامی که آنها از کرم بی حس کننده موضعی استفاده کردند که به طور موقت رگ های خونی را در انگشتان داوطلبان سالم منقبض می کرد، متوجه شدند که باعث چروک شدن انگشتان دست و غوطه ور شدن در آب می شود.

نیک دیویس، عصب‌شناس و روان‌شناس دانشگاه متروپولیتن منچستر که چروک شدن نوک انگشتان را مطالعه کرده است، می‌گوید: «وقتی چروک شدن نوک انگشتان را تماشا می‌کنید، منطقی است. نوک انگشتان رنگ پریده می شوند زیرا جریان خون از سطح منحرف می شود.

وایلدر اسمیت و همکارانش پیشنهاد کردند که وقتی دست‌های ما در آب فرو می‌روند، مجاری عرق در انگشتان ما باز می‌شوند و اجازه می‌دهند آب وارد شود. این منجر به عدم تعادل نمک در پوست می شود. تغییر در تعادل نمک باعث می شود رشته های عصبی انگشتان ما آتش بزنند و در نهایت باعث انقباض عروق خونی اطراف مجاری عرق می شوند. این به نوبه خود باعث کاهش حجم ناحیه گوشتی در نوک انگشت می شود. در نتیجه پوست پوشاننده به سمت داخل کشیده شده و چین و چروک ایجاد می شود. الگوی چین و چروک بستگی به ارتباط لایه بیرونی پوست با لایه های زیرین دارد.

همچنین گفته می شود که لایه های بیرونی پوست نیز ممکن است کمی متورم شوند تا چین و چروک ها افزایش یابد. با این حال، اگر فقط اسمز در این فرآیند دخیل باشد، پوست ما باید 20 درصد بیشتر از آنچه در انگشتان خود می بینیم چروک شود.

پابلو ساز ویناس، مهندس بیومکانیک در دانشگاه فنی کاتالونیا که از مدل‌سازی کامپیوتری برای مطالعه این مکانیسم استفاده کرده است، می‌گوید که چین و چروک‌ها زمانی که لایه‌های بالایی پوست اندکی متورم می‌شوند و در همان زمان لایه‌های پایینی چروک می‌شوند، خیلی زودتر ظاهر می‌شوند. او می گوید: «شما به هر دو نیاز دارید تا سطح چین و چروک طبیعی داشته باشید. “اگر پاسخ عصبی نداشته باشید، چین و چروک مهار می شود.”

اما اگر چین و چروک ها توسط اعصاب ما کنترل شوند، به این معنی است که بدن ما به طور فعال به بودن در آب پاسخ می دهد. به قول دیویس، این بدان معناست که دلیلی برای وجود خود دارد و برای ما منفعتی دارد.

راه رفتن روی سنگ / پا

چین و چروک های ناشی از آب ممکن است به اجداد ما در هنگام راه رفتن روی سنگ های مرطوب یا جستجوی غذا مانند صدف کمک کرده باشد تا عملکرد بهتری داشته باشند.

سوال یکی از فرزندان دیویس در مورد علت چروک شدن انگشتان دست در حمام، او را بر آن داشت تا در مورد فواید این پدیده تحقیق کند. دیویس با کمک 500 داوطلب که در سال 2020 از موزه علوم لندن بازدید کردند، نیروی مورد نیاز برای گرفتن یک شی پلاستیکی را اندازه گیری کرد.

شاید تعجب آور نباشد که افرادی که دست های خشک و بدون چین و چروک دارند به نیروی کمتری نسبت به دست های خیس نیاز دارند و افرادی که دست های خشک دارند بهتر می توانند شی را بگیرند. اما زمانی که داوطلبان دست های خود را برای چند دقیقه در آب فرو بردند به طوری که دست هایشان چروک شد، حتی زمانی که دست هایشان هنوز خیس بود، قدرت گرفتن آن ها بین این دو حالت کاهش یافت. دیویس می گوید: «نتایج واضح بود. چین و چروک باعث افزایش اصطکاک بین انگشتان و جسم می شود. نکته جالب این است که انگشتان ما به این تغییر اصطکاک سطحی حساس هستند و از این اطلاعات برای اعمال نیروی کمتری برای گرفتن جسم استفاده می کنیم.

جسمی که توسط آزمودنی‌های مطالعه دیویس نگهداری می‌شد، وزن زیادی نداشت، بنابراین گرفتن آن به نیروی زیادی نیاز نداشت. اما وقتی کارهای سخت تری را در محیط مرطوب انجام می دهید، این تفاوت در اصطکاک می تواند اهمیت بیشتری پیدا کند. او می‌گوید: «اگر مجبور نیستید زیاد چنگ بزنید و فشار دهید، ماهیچه‌های دستتان کمتر خسته می‌شوند، بنابراین می‌توانید این کار را برای مدت طولانی‌تری انجام دهید».

مقالات مرتبط:

یافته‌های او با یافته‌های محققان دیگری همخوانی دارد که دریافته‌اند چروک شدن انگشتان ما باعث می‌شود با اجسام خیس بهتر کار کنیم. در سال 2013، گروهی از دانشمندان علوم اعصاب در دانشگاه نیوکاسل در بریتانیا از داوطلبان خواستند وزنه های ماهیگیری و توپ های شیشه ای با اندازه های مختلف را از ظرفی به ظرف دیگر منتقل کنند.

در یک مورد، اجساد خشک و در مورد دیگر، در ته ظرفی پر از آب بودند. حرکت اجسام خیس با انگشتان بدون چروک 17 درصد بیشتر از زمانی که اجسام خشک بودند طول کشید. اما زمانی که انگشتان شرکت کنندگان چروک شده بود، توانستند اجسام خیس را 12 درصد سریعتر از زمانی که انگشتانشان خیس و بدون چروک بود حرکت دهند. جالب اینجاست که در حمل اجسام خشک با انگشتان چروک یا بدون چروک تفاوتی وجود نداشت.

برخی از دانشمندان پیشنهاد می کنند که چین و چروک های نوک انگشتان دست و پا ممکن است مانند فرورفتگی روی لاستیک یا کف کفش عمل کنند. کانال های ایجاد شده توسط این چین ها به خروج آب از نقطه تماس بین انگشتان پا و بدن کمک می کند. این نشان می‌دهد که انسان‌ها ممکن است در گذشته چین و چروک‌های انگشتان پا را برای کمک به گرفتن سطوح و اجسام خیس ایجاد کرده باشند. تام اسمالدرز، عصب‌شناس تکاملی در دانشگاه نیوکاسل، که این مطالعه را در سال 2013 رهبری کرد، گفت: از آنجایی که به نظر می‌رسد به ما کمک می‌کند تا محیط زیر آب را بهتر کنترل کنیم، تصور می‌کنم حرکت در شرایط مرطوب یا کار با اجسام زیر آب باشد. آب وصل است.»

این ویژگی ممکن است به اجداد ما برای مثال در راه رفتن روی صخره های خیس یا گرفتن شاخه ها یک مزیت کلیدی داده باشد، یا ممکن است به آنها در شکار یا جستجوی غذا مانند صدف کمک کرده باشد. اسمالدرز می‌گوید: «مورد دوم نشان می‌دهد که منحصر به انسان است، در حالی که انتظار می‌رود اولی را در دیگر نخستی‌ها نیز ببینیم».

چروک شدن انگشتان پا هنوز در نزدیکترین خویشاوندان پستانداران ما، مانند شامپانزه ها مشاهده نشده است، اما انگشتان پاهای ماکاک های ژاپنی که برای مدت طولانی در آب گرم حمام می کنند، پس از خیس شدن در آب، چروک می شوند. اسمالدرز می‌گوید فقدان شواهد در سایر نخستی‌ها به این معنی نیست که چنین اتفاقی نمی‌افتد. شاید به این دلیل که هنوز کسی آن را از نزدیک بررسی نکرده است.

سرنخ های جالب دیگری در مورد اینکه چه زمانی ممکن است این سازگاری در گونه ما ظاهر شده باشد وجود دارد. شدت چروک شدن نوک انگشتان در آب نمک کمتر است و چروک شدن انگشتان در آب نمک بیشتر از آب شیرین طول می کشد.

دلیل این امر احتمالاً این است که شیب نمک بین پوست و محیط در آب نمک کمتر است و عدم تعادل نمکی که فیبرهای عصبی را تحریک می کند در این محیط شدت کمتری دارد. بنابراین، این پدیده ممکن است سازگاری بوده باشد که به اجداد ما کمک کرده تا در یک محیط آب شیرین زندگی کنند تا در ساحل.

اما هیچ پاسخ قطعی وجود ندارد و برخی معتقدند که ممکن است یک پاسخ فیزیولوژیکی تصادفی بدون عملکرد تطبیقی ​​باشد.

میمون ماکاک ژاپنی

تاکنون تنها یک پستاندار دیگر شناخته شده است که باعث ایجاد چین و چروک در انگشتان پا ناشی از آب می شود و آن ماکاک ژاپنی است.

به اندازه کافی عجیب، پازل های گیج کننده دیگری نیز وجود دارد. به عنوان مثال، ایجاد چین و چروک در پوست دست و پا به دلیل ماندن در آب در زنان بیشتر از مردان طول می کشد. علاوه بر این، این سوال پیش می آید که چرا پوست ما دقیقاً بعد از 10-20 دقیقه به حالت عادی باز می گردد. آیا انگشتان چروکیده برای گرفتن اجسام خشک مناسب نیستند؟ اگر انگشتان چروکیده می توانند به چنگ زدن ما در محیط های مرطوب کمک کنند اما در هنگام خشک شدن به ما آسیبی نمی رساند، چرا نوک انگشتان ما برای همیشه چروک نمی ماند؟

یکی از دلایل ممکن است تغییر در حسی باشد که پس از چروک شدن پوست رخ می دهد. نوک انگشتان ما پر از اعصاب است و چروک شدن پوست احساس ما را نسبت به اشیایی که لمس می کنیم تغییر می دهد (اگرچه یک مطالعه نشان داد که بر توانایی ما در تشخیص اشیاء بر اساس لمس تأثیری ندارد). دیویس می گوید:

برخی از مردم آن را دوست ندارند، زیرا آنها احساس عجیبی دارند که با انگشتان چروکیده اشیاء را برمی دارند. این ممکن است به دلیل تغییر در تعادل گیرنده های پوست باشد، اما ممکن است یک بعد روانی نیز وجود داشته باشد. بررسی دلیل آن جالب خواهد بود. ممکن است کارهای دیگری نیز وجود داشته باشد که بتوانیم با انگشتان کمتر چروک شده انجام دهیم.

اما چروک شدن انگشتان دست و پا در آب می تواند اطلاعات کلیدی را در مورد سلامت ما آشکار کند. به عنوان مثال، برای افراد مبتلا به بیماری های پوستی مانند پسوریازیس و ویتیلیگو زمان بیشتری طول می کشد تا چین و چروک ایجاد کنند. انگشتان و کف دست بیماران مبتلا به فیبروز کیستیک بیش از حد چروک می شود و این امر حتی در افرادی که ناقل ژنتیکی این بیماری ها هستند نیز دیده می شود.

بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 گاهی اوقات با قرار دادن دستان خود در آب، کاهش چین و چروک پوست را نشان می دهند. به طور مشابه، کاهش چین و چروک در افراد مبتلا به نارسایی قلبی مشاهده شده است که ممکن است به دلیل اختلال در کنترل سیستم قلبی عروقی آنها باشد.

چروک نامتقارن انگشت (که در آن یک دست برای مدت زمان مشابهی در آب کمتر چروک می شود) نشانه اولیه بیماری پارکینسون است زیرا نشان می دهد که سیستم عصبی سمپاتیک به درستی در یک طرف بدن کار نمی کند. بنابراین در حالی که این سوال که چرا انگشتان دست و پا در آب چروک می شوند هنوز بی پاسخ است، چگونه انگشتان دست در آب چروک می شوند به روش های شگفت انگیزی به پزشکان کمک می کند.

دیدگاهتان را بنویسید