مربوط به خانواده؛ تأثیرات مثبت و منفی، نقش والدین


خواهر و برادر معمولا اولین دوستان و قدیمی ترین دوستان ما هستند. پیوند عمیقی که ما با خواهر و برادرهایمان ایجاد می کنیم تأثیر قابل توجهی بر زندگی ما دارد و حتی مهارت های اجتماعی و حل تعارض زیادی را در برخورد با آنها یاد می گیریم. در این مقاله به رابطه بین خواهر و برادر و تأثیر آنها در زندگی می پردازیم.

رابطه بین خواهر و برادر تا چه اندازه در رشد ما نقش دارد؟

به گفته مارک فاینبرگ، استاد مطالعات رشد انسانی در دانشگاه پنسیلوانیا، رابطه خواهر و برادری به اندازه رابطه والد و فرزند بر رشد عاطفی، شناختی و روانی کودک تأثیرگذار است. با کمال تعجب، این رابطه بخش مهمی از روان انسان را در دوران کودکی تشکیل می دهد. مطالعات مختلفی در مورد این رابطه و نقش آن در رشد شناختی و عاطفی افراد انجام شده است و لازم است والدین به تأثیرات مثبت و منفی این رابطه پی ببرند، زیرا می توانند فرزندان خود را بهتر تربیت کنند.

تک فرزندی بهتر است یا خواهر و برادری؟

تحقیقات زیادی در مورد چگونگی تأثیر روابط خواهر و برادر بر افراد انجام شده است. به عنوان مثال، خواهر و برادرهای کوچکتر همدلی را به خواهر و برادر بزرگتر آموزش می دهند و خواهر و برادرهایی که به یکدیگر نزدیکتر هستند احتمالاً تأثیر مثبت یا منفی بر شانس تحصیلی یکدیگر دارند. همچنین برخی تحقیقات با بررسی نکات منفی ارتباط بین این رابطه با افسردگی، اضطراب و خودآزاری را یافته اند.

اکنون مسئله وضعیت تک فرزندان مطرح می شود. آیا کسانی که خواهر و برادر ندارند رشد شناختی و عاطفی ضعیف تری دارند؟ آیا تک فرزندی مضر است؟ سوزان دوتی، روانشناس دانشگاه اندرسون، با این نظر مخالف است. او می‌گوید: «تا زمانی که به بلوغ و بزرگسالی می‌رسیم، به اندازه کافی تجربیات مثبت و منفی از دنیای اطراف خود داشته‌ایم تا تأثیر رابطه خواهر و برادری را نادیده بگیریم». اگر چه رابطه بین خواهر و برادر بر زندگی افراد بی تأثیر نیست، اما تنها یکی از بسیاری از عوامل تأثیرگذار است.

با این حال، بسیاری از محققان تأکید می کنند که رابطه بین خواهر و برادر تأثیر عمیقی (اعم از مثبت و منفی) در زندگی افراد دارد که در زندگی تک فرزندان وجود ندارد، بنابراین بهتر است به جای مقایسه وضعیت آنها، آنها را جداگانه مطالعه کنیم. تنها فرزندان با خواهر و برادر

اثرات مثبت رابطه خواهر و برادر

اثرات مثبت رابطه خواهر و برادر

نینا هاو، محقق دانشگاه کنکوردیا می گوید: «معمولاً خواهر و برادر اولین دوستان ما در بازی هستند. رابطه خواهر و برادر مانند آزمایشگاهی است که در آن یاد می گیریم چگونه با دیگران تعامل کنیم. بچه‌هایی که خواهر و برادر بزرگ‌تر دارند، نظریه‌ای در ذهن ایجاد می‌کنند که به ما اجازه می‌دهد زودتر از تک‌فرزندشان، خود را جای دیگران بگذاریم.»

خواهر و برادر اولین دوستان ما در بازی هستند، بنابراین روابط قابل پیش بینی بین ما شکل می گیرد. به عنوان مثال، خواهر و برادرهای کوچکتر تمایل دارند از خواهر و برادر بزرگتر خود به عنوان الگو استفاده کنند. خواهر یا برادر بزرگتر نیز می خواهد مهارت های خواهر یا برادر کوچکتر را آزمایش کند. این تعاملات اغلب مثبت هستند و به رشد هر دو کمک می کنند. بر اساس تحقیقات، خشم و حسادت در روابط خواهر و برادر به سرعت محو می شود و دائمی نیست.

اینها نمونه هایی از تاثیرات مثبت این رابطه در دوران کودکی است. با این حال، رابطه خواهر و برادر در طول زمان تغییر می کند و توسعه می یابد. وقتی خواهر و برادر بزرگ می شوند، رابطه آنها شکل بزرگسالی به خود می گیرد. در مسیر زندگی به یکدیگر کمک می کنند، در سختی ها تکیه گاه و پناهگاه هستند و پس از مرگ پدر و مادر، خواهر و برادر می توانند تکیه گاه و مایه آرامش یکدیگر باشند.

پیامدهای منفی روابط نامناسب خواهر و برادر

بیشتر روابط خواهر و برادر مثبت است، اما برخی خانواده ها روابط ناسالم بین فرزندان را تجربه می کنند. فاینبرگ می گوید: «تعارض و حتی خشونت در روابط خواهر و برادری مانع رشد می شود. کودکان درگیر در چنین روابطی بیشتر در معرض افسردگی، مصرف مواد مخدر و مشکلات تحصیلی هستند.

اگرچه ممکن است خواهر و برادرها در دوران کودکی دائماً با یکدیگر دعوا کنند، اما بیشتر این دعواها بی ضرر هستند. به گفته محققان، برای درک اینکه کدام تعارض مضر است و کدام بی ضرر، باید به نتیجه آن توجه کرد. بچه های یک خانواده در دوران کودکی زیاد دعوا می کنند اما با گذشت زمان و رسیدن به سنین نوجوانی باید این دعواها کمتر شود. اگر بعد از این مدت خواهر و برادر به دعوای خود ادامه دهند، اشکال دارد.

مشکل دیگری که در این زمینه به چشم می خورد، قلدری است. این مشکل به ویژه زمانی رخ می دهد که یکی از اعضا بزرگتر از بقیه باشد. یک خواهر یا برادر بزرگتر ممکن است یک خواهر یا برادر کوچکتر را مورد آزار و اذیت قرار دهد. والدین باید به این موضوع توجه کنند. بر اساس تحقیقات، این قلدری می تواند منجر به افسردگی و آسیب به خود شود. گاهی اوقات کودکی که مورد آزار و اذیت قرار می گیرد دیگران را مورد آزار و اذیت قرار می دهد.

یکی از عوامل مهمی که در روابط خواهر و برادری مشکل ایجاد می کند، رفتار والدین با فرزندان است. اگر والدین یکی از فرزندان را بیشتر از دیگری دوست داشته باشند و با او بهتر از بقیه رفتار کنند، این امر باعث ایجاد مشکل می شود.

چگونه می توان فهمید که یک رابطه خواهر و برادر سالم است یا ناسالم؟

پیش بینی سلامت روابط خواهر و برادر

یکی از این عوامل که باید به آن توجه کنیم تفاوت سنی است. به عنوان مثال، اگر اختلاف سنی بین خواهر و برادرها بیش از 6 سال باشد، آنها تأثیر مثبت یا منفی کمی روی یکدیگر خواهند داشت زیرا در مراحل رشد بسیار متفاوت هستند.

عامل دیگر تنش ها و مشکلات خانوادگی است. به عنوان مثال، فرزندان طلاق می توانند به یکدیگر نزدیک شوند. فقر یا بی سوادی والدین نیز می تواند باعث نزدیک شدن خواهر و برادر به یکدیگر شود. در چنین شرایطی کودکان برای غلبه بر مشکلات بیشتر به یکدیگر تکیه می کنند.

البته همه خانواده ها چنین شرایطی ندارند، بنابراین اقدام دیگری لازم است. لری کرامر، استاد و محقق دانشگاه نورث ایسترن، سال ها از زندگی خود را وقف مطالعه این روابط کرده است. او با مشاهده خواهر و برادر در یک دوره زمانی طولانی از کودکی تا بزرگسالی، دریافت که بهترین راه برای تشخیص رابطه بین خواهر و برادر، بررسی رابطه هر خواهر و برادر با دیگران است.

به گفته کرامر، اگر کودک بتواند به درستی با کودکان دیگر ارتباط برقرار کند، این تعامل مناسب را با خواهر و برادرش ایجاد خواهد کرد. به عنوان مثال، اگر کودکی بتواند در حین بازی با دیگران و عصبانی نشدن با آنها، درگیری را مدیریت کند، با خواهر و برادرش نیز همین رفتار را خواهد داشت.

نقش رفتار والدین در سلامت روابط خواهر و برادر

یکی از مهم ترین عوامل موثر بر روابط خواهر و برادر، نحوه رفتار والدین با فرزندانشان است. والدین می توانند رفتار مناسب خود را به فرزندان خود منتقل کنند. فاینبرگ می‌گوید: «اگر والدین نشان دهند که می‌توانند تعارض‌ها را به درستی و منطقی حل کنند، بچه‌ها نیز همین کار را خواهند آموخت. همچنین توصیه می کند که والدین استانداردهای رفتاری خاصی را تعیین کنند. مثلاً باید انتظار داشته باشند که فرزندانشان همیشه در تمام مراحل زندگی دوست و یاور باشند. فاینبرگ تاکید می کند که والدین هرگز نباید قلدری و دعوای بین فرزندان را عادی و قابل قبول بدانند.

همچنین والدین باید فرزندان خود را در حل تعارض راهنمایی کنند. والدین باید خواهر و برادر را راهنمایی کنند تا به جای اینکه دائماً مشکل را از طریق مداخله حل کنند، بتوانند مشکلات را با یکدیگر حل کنند. چنین کاری توانایی حل مشکلات را از کودکان می گیرد و آنها را وابسته می کند.

نتیجه

پیوند بین خواهر و برادر پیوند عمیقی است که بسیاری از افراد در زندگی خود تجربه می کنند. سلامت این رابطه نقش مهمی در شادی افراد دارد. اگر این رابطه دچار مشکل شود، عواقب و اثرات مضر آن می تواند تا آخر عمر با فرد باقی بماند. نقش والدین در ایجاد رابطه سالم بین فرزندان بسیار مهم است.

امیدواریم رابطه صمیمانه و مناسبی با خواهر و برادر خود داشته باشید. از تجربیات خود برای ما بنویسید. منتظر نظرات شما هستیم.


فروشگاه چطور - مجموعه ای از ارتباطات عاطفی و ازدواج

رفتار مناسب با شریک عاشقانه چیست؟

حق با کدام طرف است؟

پاسخ این سوالات را در این مجموعه بیابید.


توجه! این مقاله صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن نیاز به مشاوره پزشک یا متخصص می باشد. اطلاعات بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید