کمک های اولیه روانی چیست و چگونه انجام می شود؟


کمک های اولیه روانشناختی (PFA) یک تکنیک تسکین بحران است که توسط شبکه ملی استرس تروماتیک کودک و مرکز ملی اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) توسعه یافته است. هدف از این مداخله تامین ایمنی، ثبات و منابع برای افراد بلافاصله پس از حادثه آسیب زا است. این تکنیک توانایی بازمانده را برای کنار آمدن با شرایط افزایش می دهد. در این مقاله هر آنچه را که باید در مورد کمک های اولیه روانشناختی بدانید را خواهید خواند. با ما بمان.

کمک های اولیه روانی چیست؟


کمک های اولیه روانشناختی اولین بار در اواسط قرن بیستم معرفی شد. با این حال، در سال 2001 و در پاسخ به تیراندازی در مدارس و ادارات و حملات تروریستی، مؤسسه ملی سلامت روان ایالات متحده 60 کارشناس بهداشت روان را برای بحث در مورد مداخله روانی مورد نیاز پس از حادثه تشکیل داد.

اصطلاح کمک های اولیه روانشناختی برای توصیف حمایت عاطفی فوری پس از یک بحران استفاده می شود. کمک های اولیه روانشناختی یک درمان در محل نیست، بلکه برای نیازهای فوری افراد پس از یک رویداد آسیب زا است.

رویکردهای اساسی برای کمک های اولیه روانشناختی

  • برقراری تماس اولیه با فرد؛
  • تضمین امنیت و آسایش افراد؛
  • اطمینان دادن به فرد و دادن توصیه های لازم؛
  • شناسایی نیازهای فوری فرد؛
  • ارائه کمک عملی؛
  • تامین منابع؛
  • ارائه راهبردهای مقابله ای؛
  • نمایندگی شخص سازمان های ارائه دهنده خدمات.

چه زمانی از کمک های اولیه روانشناختی استفاده می شود؟

هر کسی که زنده مانده یا شاهد یک وضعیت آسیب زا است، صرف نظر از سن یا جنسیت، می تواند از کمک های اولیه روانپزشکی بهره مند شود. چند نمونه از این شرایط بحرانی عبارتند از:

  • بلای طبیعی؛
  • جنگ؛
  • حملات تروریستی؛
  • انفجار؛
  • بی خانمانی؛
  • سرقت؛
  • حمله کنید.

پس از حوادث ناگوار، افراد واکنش های استرسی رایجی دارند. با کاهش استرس فوری افراد از طریق PFA، می توان به آنها کمک کرد تا بهتر با عوارض طولانی مدت کنار بیایند.

واکنش های استرس رایج عبارتند از:

چه کسی کمک های اولیه روانی ارائه می کند؟

چه کسی کمک های اولیه روانی ارائه می کند؟

هر کسی می‌تواند در این زمینه آموزش ببیند، اما این تکنیک معمولاً توسط گروه‌هایی از افرادی که به سرعت پس از وقوع یک بحران روی زمین هستند، استفاده می‌شود، از جمله:

  • نیروهای امدادی؛
  • کارمندان خدمات درمانی؛
  • تیم های واکنش سریع مدرسه؛
  • سازمان های مدیریت بحران و جبران خسارت.

کمک های اولیه روانی چگونه ارائه می شود؟

نوع کمک‌های اولیه روان‌شناختی برای بحران‌های مختلف و حتی برای افراد مختلف درگیر در یک بحران می‌تواند متفاوت باشد، زیرا هر موقعیتی منحصربه‌فرد است و علیرغم شیوع برخی واکنش‌ها در بین افراد، شرایط و واکنش‌های هر فرد منحصربه‌فرد بوده و نیازهای فوری او خواهد بود. متفاوت باش.

افرادی که در زمینه کمک‌های اولیه روان‌شناختی آموزش دیده‌اند، مهارت‌هایی برای ایجاد این الزامات دارند:

  • ایمنی: امدادگران به مردم کمک می کنند غذا و سرپناه پیدا کنند و به مراقبت های پزشکی دسترسی پیدا کنند.
  • آرامش: امدادگر به داستان ها و ابراز احساسات مردم گوش می دهد و به آنها اطمینان می دهد.
  • ارتباط دادن: امدادگران به مردم کمک می کنند دوستان و خانواده پیدا کنند و خانواده ها را کنار هم نگه دارند.
  • امید: امدادگران به مردم یادآوری می کنند که کمک در راه است و آنها را از منابع موجود مطلع می کنند.
  • بهره وری: کمک کنندگان مردم را راهنمایی می کنند که چگونه به خود کمک کنند.

کمک های اولیه روانشناختی جایگزین روان درمانی یا معادل گزارش دادن از افراد آسیب دیده نیست. مراقبان باید از برقراری ارتباط اجباری، دادن اطمینان کاذب، و دیکته کردن اینکه فرد آسیب دیده چه احساسی داشته باشد یا چه کاری انجام دهد، اجتناب کنند.

آخرین کلمه

کمک های اولیه روانشناختی (PFA) از افراد در برابر عواقب یک بحران در هنگام وقوع بحران حمایت می کند. هدف از این رویکرد کمکی کاهش استرس اولیه افراد، گرد هم آوردن خانواده و دوستان و ایجاد امیدواری برای مقابله بهتر با مشکلات و عوارض پس از حادثه است.

تو گفتی

آیا تا به حال از گروه های حمایتی در طول یک بحران کمک گرفته اید؟ کمک آنها چه تأثیری بر شما داشته است و چه مزایایی برای شما داشته است؟ لطفا نظرات و تجربیات ارزشمند خود را با ما و کاربران عزیز به اشتراک بگذارید.

توجه! این مقاله صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن نیاز به مشاوره پزشک یا متخصص می باشد. اطلاعات بیشتر


نحوه خرید - مجموعه صوتی زبان بدن

با استفاده از زبان بدن ناگفته ها را بگویید و بشنوید




دیدگاهتان را بنویسید